Dit is geen muur.

Het fotograferen van muren - wat ik al tientallen jaren doe - heeft een relatie met mijn begin in het vak. Opgeleid aan de Rietveldacademie (1970 - 1975) als schilder/graficus maakte ik als vrij werkend beeldend kunstenaar etsen en aquarellen. Ook maakte ik werken met gemengde technieken. Vaak gebruikte ik hierin op diverse structuren geplaatste vierkanten en rechthoeken.

Mijn latere (toegepaste) werk als fotograaf (na 1990) bestond voor een belangrijk deel uit het fotograferen van het werk van beeldend kunstenaars en ontwerpers: het maken van repro’s van tekeningen, grafiek en schilderijen en het maken van ‘productopnamen’ van beeldhouwwerk, kleinplastiek en keramiek. Een vorm van fotografie die hoge eisen stelt aan ‘realiteit’ zoals kleur en stofuitdrukking.

Ik teken en schilder al vele jaren niet meer. Wel fotografeer ik, in veel plaatsen die ik bezoek, de muren die ik interessant vind. De deuren, ramen en doorgangen, geplaatst op het vaak verweerde metselwerk, vormen een vlakverdeling met een onmiskenbare relatie met mijn werk destijds als beeldend kunstenaar. Bij het afwerken van de prints voel ik me volledig vrij. De kleuren en andere ingrepen doe ik zoals ik het zelf leuk of noodzakelijk vind. Niet zoals de werkelijkheid dicteert. Het is geen afbeelding van een muur maar mijn interpretatie van vormen, vlakken en structuren.

Toch zal de beschouwer in de prints ‘muren’ herkennen. De muren houd ik zoveel mogelijk anoniem. Dit intrigeert en roept vragen op: wie mocht er door de afgebeelde deuren en wie juist niet, wie keek door een raam naar binnen of naar buiten en - belangrijker nog - wat gebeurde er achter de gesloten deuren en vensters?

Een belangrijk deel van de foto’s van muren in mijn collectie is analoog en met kleinbeeld of middenformaat camera’s gemaakt. Ik print zelf met pigmenthoudende inkten op een Canon groot-formaat inkjetprinter. Hoewel ik gecharmeerd ben van een aantal ‘fine-art’ printmedia, druk ik veel werk graag af op eenvoudig wit en glad printpapier zoals Epson Enhanced Matte Paper. De tactiliteit van dit (print)materiaal heeft grote overeenkomst met het H.T.S tekenpapier dat ik als beeldend kunstenaar veel gebruikte.

Wie voor een publicatie of eigen gebruik bestanden wil downloaden kan dit hier doen. Bedenk dat de regels van het auteursrecht onverkort van kracht blijven.
Anton Staartjes
t: 06 51 71 53 48
Deze site is aangesloten bij Google Analytics
© 2019 Anton Staartjes
klik: privacy, leveringsvoorwaarden
Fotografie Anton Staartjes

Dit is geen muur.

Het fotograferen van muren - wat ik al tientallen jaren doe - heeft een relatie met mijn begin in het vak. Opgeleid aan de Rietveldacademie (1970 - 1975) als schilder/graficus maakte ik als vrij werkend beeldend kunstenaar etsen en aquarellen. Ook maakte ik werken met gemengde technieken. Vaak gebruikte ik hierin op diverse structuren geplaatste vierkanten en rechthoeken.

Mijn latere (toegepaste) werk als fotograaf (na 1990) bestond voor een belangrijk deel uit het fotograferen van het werk van beeldend kunstenaars en ontwerpers: het maken van repro’s van tekeningen, grafiek en schilderijen en het maken van ‘productopnamen’ van beeldhouwwerk en constructies. Een vorm van fotografie die hoge eisen stelt aan ‘realiteit’ zoals kleur en stofuitdrukking.

Ik teken en schilder al vele jaren niet meer. Wel fotografeer ik, in veel plaatsen die ik bezoek, de muren die ik interessant vind. De deuren, ramen en doorgangen, geplaatst op het vaak verweerde metselwerk, vormen een vlakverdeling met een onmiskenbare relatie met mijn werk destijds als beeldend kunstenaar. Bij het afwerken van de prints voel ik me volledig vrij. De kleuren en andere ingrepen doe ik zoals ik het zelf leuk of noodzakelijk vind. Niet zoals de werkelijkheid dicteert. Het is geen afbeelding van een muur maar mijn interpretatie van vormen, vlakken en structuren.

Toch zal de beschouwer in de prints ‘muren’ herkennen. De muren houd ik zoveel mogelijk anoniem. Dit intrigeert en roept vragen op: wie mocht er door de afgebeelde deuren en wie juist niet, wie keek door een raam naar binnen of naar buiten en - belangrijker nog - wat gebeurde er achter de gesloten deuren en vensters?

Een belangrijk deel van de foto’s van muren in mijn collectie is analoog en met kleinbeeld of middenformaat camera’s gemaakt. Ik print zelf met pigmenthoudende inkten op een Canon groot-formaat inkjetprinter. Hoewel ik gecharmeerd ben van een aantal ‘fine-art’ printmedia, druk ik veel werk graag af op het eenvoudige witte en gladde printpapier zoals Epson enhanced matte paper. De tactiliteit van dit (print)materiaal heeft grote overeenkomst met het H.T.S tekenpapier dat ik als beeldend kunstenaar veel gebruikte.

Wie voor een publicatie of eigen gebruik bestanden wil downloaden kan dit op een desktopcomputer of tablet via mijn website doen. Bedenk dat de regels van het auteursrecht onverkort van kracht blijven.